วันเวลา ล่วงเลยผ่าน ไปตามกาล
กายสังขาร ของคุณแม่ เริ่มแก่เฒ่า
วันเวลา ที่คุณแม่ ต้องอยู่กับเรา
วันคอยเฝ้า จะฉุดดึง ท่านจากไป

แม่แม่จ๋า เมื่อยังเด็ก ยังไม่รู้
แม่เฝ้าดู เฝ้าถนอม ห้ามไปไหน
อย่าให้คลาด สายตาแม่ ไม่ให้ไกล
“ยอดดวงใจ” ของคุณแม่ คือลูกยา

เริ่มเข้าเรียน แม่เป็นห่วง คอยไต่ถาม
เมื่อถึงยาม เจ็บป่วยไข้ แม่รักษา
เมื่อเป็นทุกข์ แม่ยิ่งเจ็บ ในอุรา
ห่วงทุกครา เมื่ออยู่ไกล ใจแม่พวง

มาวันนี้ ลูกเติบโต เป็นผู้ใหญ่
ในดวงใจ ลูกคนนี้ ไม่ลุ่มหลง
ตั้งใจตอบ แทนคุณแม่ ที่แก่ลง
ทรนง อดทนสู้ เพื่อแม่อยู่สบาย “รักคุณแม่ แทน เรืองบุญ ที่สุดในโลก”

 12 สิงหาคม 54

2 ชั่วโมงที่แล้ว · ถูกใจเลิกชอบ · · เลิกติดตามติดตาม
  • เขียนความคิดเห็น…

อยากจะให้ลูกรักอนุบาล
ได้สำราญเพลินใจในสนาม
ชนบท โนนกุง สกลนครคือนาม
ในเมื่อยามพักผ่อนก่อนเข้านอน
ภาพที่ส่งมาให้คือตัวอย่าง
ความแตกต่างจากภาพเหมือนดำขาว
สนามเด็กเล่นปลอดภัยสวยแพรวพราว​
สิ่งที่เราต้องการวานเพื่อนๆ ช่วยกัน

เปิดเทอมแล้ว มีความสุข  ลูกอนุบาล
ช่างขับขาน เจรจา พาสดใส
ช่างน่ารัก น่าเอ็นดู นี่กระไร
สุขฤทัย อิ่มเอมจิต ใกล้ชิดชม

หนูชอบถาม คุณครูขา บอกหนูหน่อย
เด็กน้อยน้อย มาโรงเรียน เพียรสังสม
ครูตอบให้ หนูน้อยน้อย อภิรมณ์
ครูอบรม คุณความดี มีทุกคน

คุณครูครับ ครูบอกว่า ให้กินผัก
อาหารหลัก กินผักแล้ว จะเห็นผล
วิตามิน มีมากมาย ต้องกินทุกคน
อย่ากังวล ผักกินดี มีผลจริง

คุณครูครับ คุณครูขา นิทานด้วย
นิทานช่วย ให้หนูหนู นอนนิ่งนิ่ง
เล่านิทาน ให้หนูฟัง อย่าประวิง
ครูนั่งอิง เล่านิทาน อนุบาลหลับ ครูคอพับหลับตามกัน อิอิ

Narongrit Ruangboon
10 ก.ค. 54

“อนุบาล” คือ ผ้าขาว บริสุทธิ์

”เด็ก” คือ “ลูก” ลูก คือ เด็ก ที่พันผูก
ผิด หรือ ถูก อภัย คอย สั่งสอน
รัก เอ็นดู เหมือนลูก ในอุทร
“ครู” คอย “สอน” แนะ นำ สิ่งที่ดี

“อนุบาล” คือ ผ้าขาว บริสุทธิ์
เปรียบประดุจปุยนุ่นไม่แต้มสี
“ครู” โอบอุ้ม ประคอง ด้วยปรานี
สิ่งที่ “ดี” ครูมอบให้ด้วยใจจริง

เมื่อทำ “ผิด” ด้วย “ไม่รู้” ตามวัยเด็ก
เพราะยังเล็ก อยากรู้ไปทุกสิ่ง
อาจพลั้งพลาด พลาดพลั้ง เพราะไม่นิ่ง
ซนเหมือน “ลิง” นั่นคือ อนุบาล

“ครู” คอยแนะ คอยบอก บอกให้รู้
ครูคือผู้ ให้รู้ให้แตกฉาน
ในสิ่งที่เหมาะสมและถูกกาล
เวลาผ่านพ้นไปได้จดจำ  “คำครู”(สอน) เอยฯ อิอิ
Narongrit Ruangboon
10 ก.ค. 54
วันวันอาทิตย์เวลา 7:07 น. ·

เหตุผลเขา เราไม่รู้ ว่าจริงเท็จ

 เขาไม่ทิ้ง ทั้งยังรัก รักเสมอ
ว่ารักเธอ รักเพียงเธอ แต่เผลอไผล
หญิงคนนั้น เดินเข้ามา มาวุ่นใจ
เขาว่าไม่ แต่เธอนั้น คะยั้นคะยอเหตุผลเขา เราไม่รู้ ว่าจริงเท็จ
ไม่เคยเข็ด ยินคำหวาน คำเขาขอ
ว่าอภัย ให้กับเขา และให้รอ
พะเน้าพะนอ อ่อนไหว ในใจเรา

ความจำเป็น บอกเราว่า หญิงนั้นท้อง
จำเป็นต้อง รับผิดชอบ ในตัวเขา
ใช้ชีวิต อยู่ร่วมกัน ไม่ใช่เรา
พ่อแม่เขา บังคับให้ ใช้เวรกรรม

ส่วนตัวเรา เขาบอกให้ ใจเย็นหน่อย
เวลาปล่อย อย่าปล่อยใจ ให้ถลำ
อดทนรอ รอเพียงเขา (ถึงแม้)ใจเราช้ำ
สิ่งเขาทำ เราต้องทน จนช้ำทรวง เพราะบ่วงกรรม อิอิ

กลับมาบ้าน ชะเง้อ มองหาแม่

กลับมาบ้าน ชะเง้อ มองหาแม่
บ้านเงียบแท้ ไม่รู้ แม่ อยู่ไหน
แวะสวนแฟง เหน็ดเหนื่อยทั้งกายใจ
กายทนไหว ใจทนได้ เพื่อครอบครัว

แต่มาถึง แม่ไม่อยู่ ไปบ้านพี่
หลานตัวดี ทำคีย์บอร์ด ช็อตเสียหาย
โมโหหิว อยากจะฆ่า เจ้าหลานชาย
มันมักง่าย ทำน้ำจิ้ม ลุกชิ้นหก

เหนื่อยก็เหนื่อย ข้าวไม่มี แม่ไม่อยู่
โอ้ตัวกู โดดเดี่ยว เปลี่ยวจริงหนา
อารมณ์บูด อารมณ์ร้อน ทั่วกายา
อยากจะฆ่า หลานชาย เจ้าตัวดี

นั่งคิดไป คนเรา ต้องยั้งคิด
อย่าร้อนจิต วุ่นวาย ใจเป็นผี
ตั้งสติ ให้มั่น พลันก็ดี
ทุกชีวี ไม่ทางโรย โปรยด้วย กุหลาบ เอยฯ
Narongrit Ruangboon

อย่าทำร้าย ฉันไป มากกว่านี้

‎อยากให้เธอ กลับมา เหมือนวันก่อน
ห่วงอาทร คลอเคล้า เฝ้าห่วงหวง
รักรักรัก คำคำนี้ ฉันขอทวง
แม้จะลวง หลอกใจให้ ใกล้ชิดกัน

แม้วันนี้ บอกว่ารัก รักเสมอ
“มีเพียงเธอ” เธอบอก กรอกหูฉัน
พฤตินัย เธอปฏิบัติ นั้นต่างกัน
ตัวเธอนั้น เคียงคู่ อยู่อีกคน

อย่าทำร้าย ฉันไป  มากกว่านี้
ช้ำฤดี ช้ำฤทัย ให้หมองหม่น
เธอทำเหมือน เด็กน้อยน้อย เล่นซุกซน
แต่อีกคน คือฉัน นั้นมั่นคง

อยากสลัด ตัดไม่ขาด อนาถแท้
ใจแน่วแน่ แม้ร่างกาย เป็นผุยผง
เจ็บร้าวลึก แต่หัวใจ ยังซื่อตรง
ฉันไม่ปลง แม้เจ็บช้ำ เพราะคำลวง จะทวงรักคืน(จากเธอ) อิอิ

อดีต ที่ผันผ่าน ผ่านนานแล้ว

อดีต ที่ผันผ่าน ผ่านนานแล้ว
เคยเป็นแก้ว ดวงใส ในใจฉัน
เธอเคยเป็น ความรัก ที่ผูกพัน
ผ่านนานวัน เปลี่ยนไป ใจรวนเร

ฉันจมปรัก อยุ่กับวัน ที่ผันผ่าน
ทรมาน ที่ความรัก มันหักเห
เธอมีใคร คนใหม่ ใจฉันซวนเซ
เธอใช้เล่ห์ กลลวง ถ่วงดวงใจ

ฉันคนนี้ มีใจภักดิ์ ในรักแน่
มั่นคงแท้ ต่อตัวเธอ ไม่เฉไฉ
ถึงแม้ว่า ตัวเธอเอง นั้นเปลี่ยนไป
แต่ดวงใจ ฉันดวงนี้ มีเพียงเธอ

ฉันจะรอ พรุ่งนี้ให้ เหมือนวานนี้
เหมือนวันที่ เราเริ่มรัก จักไม่เผลอ
ไปรักใคร ใครคนที่ ไม่ใช่เธอ
จะรอเจอ เธอที่รัก ใจภักดิ์นิรันดร์

ก่อนไม่รัก ทำไม เธอไม่บอก

และวันนี้ เวลานี้ และเดี๋ยวนี้
เขาคนที่ เราเฝ้ารอ ขอจากเขา
แวะเวียนมา บอกรัก บอกรักเรา
เพียงแต่เขา เปลี่ยนไป ในเวลา

เหตุผลเขา บอกว่าขอ เวลาหน่อย
อาหารอร่อย ยังต้องรอ อย่าถือสา
เหตุผลเขา บอกเราว่า มีภรรยา
ในอุรา เราตรมเศร้า เขาเล่าความจริง

ก่อนไม่รัก ทำไม เธอไม่บอก
คำกลิ้งกลอก ช่างปั้น บั่นใจฉิง
ฉันเคยบอก ฉันไม่รัก ไม่จริงจริง
แต่เธอวิ่ง เข้ามาว่า ขอรักกัน

แต่วันนี้ เวลานี้ และเดี๋ยวนี้
เขาคนที่ บอกรัก ภักดีฉัน
กลับมีใคร อีกคนหนึ่ง ซึ่งผูกพัน
รวมทั้งฉัน อีกคนหนึ่ง ซึ่งคงเดิม อิอิ

“ความหวัง” คือพลัง ให้เราสุ้

‎”ความหวัง”  คือพลัง ให้เราสุ้
หวังให้อยุ่ เคียงข้าง ทางเดิน “เขา”
หวังให้อยู่ เคียงคู่ กับตัว “เรา”
ให้เป็น “เงา” ติดตัวกัน จนวันตาย

หวัง ครอบครัว มีสุข กันทุกคน
หวัง ครอบครัว มีสุข พ้นฉิบหาย
หวัง ครอบครัว พ้นทุกข์ ทั้งใจกาย
หวัง ครอบครัว ผ่อนคลาย จากความจน

หวัง การงาน มั่นคง เป็นศรีศักดิ์
หวัง การงาน มีเพื่อนรัก ไม่ฉงน
หวัง การงาน ทำให้ดี แด่ปวงชน
หวัง การงาน บรรลุผล ดังใจปอง

ชีวิตนี้ อยู่ได้ เพราะมี “หวัง”
ชีวิตยัง ยืนอยู่ ขอมี “ผล”
ชีวิตยัง มี “ประโยชน์” แก่ปวงชน
สำหรับ “ตน”  เงินทอง ของนอกกาย
3 กุมภาพันธ์ 2554 ครูตี๋